1930-1940 Ons Genoegen floreert

In maart 1930 kwam er een schrijven binnen van de gemeente om aanstaande zomer een gezamenlijk feest te organiseren. Dit vanwege het dertigjarig bestaan van Ons Genoegen, twintigjarig bestaan van de gymnastiekvereniging en het vijftigjarig bestaan van de Floralia. Het plan was een groot feest te houden dat weinig zou kosten. Sterker nog: er moest eigenlijk wat aan te verdienen zijn. Saillant detail was dat in april de beschermheer werd gevraagd zich terug te trekken, omdat gedacht werd dat hij bij de komende feesten tegen zou gaan werken. Het gezamenlijke feest vond plaats op twee dagen: 26 juli en 8 augustus. De opkomst was volgens de berichten goed, het was alleen jammer dat de zondag wat regen bracht. Op 5 november werd de slotvergadering van het gezamenlijke feest gehouden. Er was een bedrag van ƒ 117,84 te verdelen onder de verenigingen, dus circa ƒ 40,- ieder.

Officiële feestgids 1930Door de vele prijzen die in de afgelopen jaren werden behaald, was het vaandel te klein geworden. Het bestuur besloot te onderzoeken wat een nieuw vaandel zou moeten kosten. Ter elfder ure konden zij zich het werk besparen, omdat de burgerij de vereniging wederom de helpende hand toestak. Op 20 april 1934 werd er een tweede vaandel aan Ons Genoegen overhandigd, geschonken door de ingezetenen van Wijdenes en Oosterleek.

Het Bondsconcours te Andijk op 13 mei 1934 is wel legendarisch te noemen. In de concertwedstrijd werd met 178 ½ punten namelijk de beruchte wisselbeker behaald. ‘Onder Ons’ uit Dirkshorn was de rivaal tijdens deze wedstrijd. Achttien dagen later werd, met twee vaandels voorop, een serenade gebracht bij de directeur vanwege zijn 12 ½ jarig jubileum.

Uit naam van alle leden ontving hij uit handen van de voorzitter een cadeautje in de vorm van een pendule. De heer Roemer feliciteerde tevens de gebroeders Dijkman, omdat zij gelijk met hem begonnen waren.

Tijdens de jaarvergadering op 8 november 1934 werden voor het eerst leden beneden de 16 jaar toegelaten. Er kwam een voorstel om muziek te ruilen met anderen verenigingen, zoals de fanfare in Twisk. Daarom werd tijdens de bondsvergadering te Alkmaar op 20 januari 1935 door Wijdenes voorgesteld om een muziekbibliotheek aan te leggen van gebruikte muziek, waarbij het beheer bij de bond ligt. Dit voorstel werd aangenomen. Het duurde alleen lang voordat de plannen uitgevoerd zouden worden en het beheer verliep niet zoals het zou moeten, dus uiteindelijk zou het plan nooit echt goed van de grond komen.

Tijdens het concours te Winkel op 30 juni 1935 moest de wisselbeker worden afgestaan, maar er werd wel een eerste prijs behaald met 169 ½ punt, het hoogste over de gehele ereafdeling. ‘s Avonds werd ook nog een 3e ereprijs behaald. Op 24 mei 1936 werd tijdens het bondsconcours te Medemblik deze begeerde wisselbeker echter heroverd. Ons Genoegen behaalde met 174 punten een eerste prijs en tevens het hoogste aantal punten van het concours.

Natuurlijk was er weer een aantal feestelijkheden waarbij een muzikale noot niet mocht ontbreken. Zoals op 12 september 1936 toen er feesten werden gehouden in verband met de verloving van de prinses Juliana. Of op 17 oktober 1936 bij het jubilerende Mosterdzaadje; zij bestonden 75 jaar. Door Ons Genoegen, gymnastiekvereniging Wilskracht, Floralia en toneelvereniging Avendo van Oosterleek werd de zaalverlichting aangeboden.

De wisselbeker kwam op 9 mei 1937 definitief in handen van Ons Genoegen. Met 177 punten werd een ruime eerste prijs gehaald tijdens Bondsconcours te Twisk. De beker werd voor de derde keer gewonnen en werd definitief bemachtigd. Ons Genoegen stond 9 ½ punten boven de naaste concurrent. Zij ontving een medaille voor het hoogste aantal punten over het gehele concours, een medaille voor het hoogste aantal punten over de middag- en avondwedstrijd  tezamen en tot slot een beker voor het hoogste aantal punten voor het verplichte werk.

“Men kan zich indenken  welk een vreugde er heerste in onze gelederen het was feliciteren enz. enz. en de directeur ging gewoonte getrouw al spoedig de lucht in. Het was een oogenblik om nooit te vergeten wat een succes. Zoo kan men zien wat er bereikt kan worden met aangename samenwerking en thuis studeren, laten we op deze manier doorgaan.”

In verband met dit grote succes werd op 13 mei de directeur met echtgenote met de auto opgehaald uit Hoogkarspel. Zij werden ingehaald bij het Noordeinde en in optocht ging het naar Kort waarin de muziektent een mars werd gespeeld onder leiding van de heer P. Smit. Daarna nam de burgemeester het woord en feliciteerde Ons Genoegen met het behaalde succes. Daarna richtte hij zich tot het talrijk opgekomen publiek en stelde voor om met z’n allen een derde vaandel bij elkaar te krijgen, want de andere twee vaandels waren inmiddels al te klein geworden. “Gezien het applaus, mocht worden verondersteld dat het vaandel er wel zal komen.” Aan de directeur werd, na lovende woorden van de burgemeester, een schemerlamp aangeboden en zijn vrouw ontving een boeket bloemen. De jaren daarop kwam Ons Genoegen net niet aan de wisselbeker toe.

Op 14 oktober 1937 meldde de heer De Goede dat hij moet bedanken als beschermheer vanwege een verhuizing. Het voorstel werd aangenomen om hem tot erelid te benoemen, wat de heer De Goede zeer op prijs stelde. Het voorstel kwam om de burgemeester te vragen als beschermheer. De burgemeester verklaarde zich bereid om deze functie op zich te nemen.

Het koningshuis bracht Ons Genoegen ook nog wel eens op de been, zo ook op 31 januari 1938 toen werd het Wilhelmus van de toren van Wijdenes en Oosterleek geblazen in verband met de geboorte van Prinses Beatrix. Omdat het niet zulk mooi weer was smaakte het Oranje bittertje erg goed. Dit gold ook tijdens de 5 september feesten ter gelegenheid van het veertigjarig regeringsjubileum van H.M. Koningin Wilhelmina. Ons Genoegen verzorgde de muzikale omlijsting tijdens de optocht en het avondprogramma. Tijdens de optocht zat Ons Genoegen op een vrachtauto op voorstel van de heer Bas Roemer sr.

In september 1938 brak de mobilisatie uit en werden acht leden opgeroepen om hun militaire plichten te vervullen. Dat had grote gevolgen voor het verenigingsleven. Ondanks dat wilde de overige leden de repetities en uitvoeringen door laten gaan.