1940-1950 De oorlogsjaren

10 mei 1940: “Deze datum is wel een zeer bijzondere, namelijk op deze dag werd ons land in oorlog gewikkeld. Veel zou hier over te schrijven zijn, doch het beste is zich te blijven bepalen hoe Ons Genoegen het er in deze tijden zal afbrengen. Gelukkig was na vijf dagen voor ons de oorlog afgeloopen en konden onze leden welke in militaire dienst waren huiswaarts keeren. Wij mogen ons gelukkig prijzen dat al onze leden behouden zijn terug gekomen. Er werd dan ook besloten met de repetities te blijven doorgaan, opdat men door b.v. eenige maanden stilstand geen lust meer zou hebben te beginnen.”

AdvertentieOndanks de oorlog liep het verenigingsleven door en moest er evengoed een vrolijke noot worden geblazen. Zo ook op 3 en 4 augustus 1940 tijdens het jubileum van gymnastiek Wilskracht. Ons Genoegen had de medewerking hierbij toegezegd. Op 1 september jubileerde de Floralia en ook hier bood Ons Genoegen haar medewerking. Ons Genoegen liep op kop van het bloemencorso wat was georganiseerd. Ook het veertigjarig bestaan van Ons Genoegen werd 10 en 13 oktober op feestelijke wijze herdacht. Donderdagavond was speciaal voor kunstlievende leden, leden, oud-leden, ereleden en een aantal zusterverenigingen, totaal ongeveer 370 personen. Tijdens deze avond werd de heer Bas Roemer sr. samen met zijn vrouw in het zonnetje gezet, omdat hij als oprichter en werkend lid de vereniging nog steeds op energieke wijze van dienst was. De voorzitter bood hen namens de vereniging een mooie kroonlamp aan en een zestal aspirant leden zong hen toe. Daarna volgde een Vaandefilé waarbij door drie dames van Ons Genoegen een lied werd gezongen, gevolgd door de Vaandelmarsch. Na de sprekers, die meestal een envelop met inhoud gaven, volgde de heer Bakker van Concordia uit Hoogkarspel. Concordia bood Ons Genoegen een mars aan en gaven de heer Bas Roemer sr. een vulpotlood, omdat deze vaak als gastlid optrad als zij daar om verlegen waren.

Toch was de oorlog wel merkbaar, want de uitvoeringen in Oosterleek en Wijdenes van 1941 werden alleen op de zondagmiddag gehouden, omdat men om 23.00 uur gesloten moest zijn en dan zou er geen tijd zijn voor bal na. En ook op de concoursen was het merkbaar. Op 22 mei 1941, op Hemelvaartsdag, werd meegedaan aan het concours te Heiloo, Ons Genoegen behaalde daar haar laatste prijs dat jaar, want dat jaar kon verder niet meer aan een concours worden deelgenomen vanwege de vervoersmoeilijkheden.

In juli 1941 wordt in verband met de hoge prijzen voor het oude goud de goedkeuring van de leden verkregen om de gouden medaille, die gewonnen was in 1931 te Amsterdam, te verkopen en voor het geld een nieuw muziekinstrument te bestellen. Het instrument werd voorzien van een inscriptie, zodat er altijd een tastbaar bewijs zou blijven. De medaille werd verkocht voor ƒ 70,-. De uitvoering van 1942 werd op één dag gehouden in verband met de verduistering. ‘s Middags was voor de gehuwden en ‘s avonds voor de jongelui. In verband met het elektriciteitsrantsoen werd voorgesteld om repetities eerder te laten beginnen en eerder te stoppen en eventueel zonder pauze.

1 mei 1943: “Juist op donderdag, onze repetitieavond, kwam het ontstellende bericht dat de oud militairen werden opgeroepen om zich weer in krijgsgevangenschap te begeven. Dus de gemoederen waren hevig in beweging, zoodat de weinige leden welke dien avond nog bij elkaar kwamen besloten het repeteren voortijdig te staken en wachten tot de jaarvergadering en dan verder beslissen wat ons te doen staat. Echter met dien verstande dat men lid blijft en de contributie blijft voldoen. Men vraagt zich af als dit zoo nog lang duurt wat er dan van moet komen. Ook de vereenigingen gaan een zware tijd tegemoet. Doch laat men trachten de zaak nog zooveel mogelijk recht te houden en hopen op een spoedige vrede.”

Eerder dan gepland was Ons Genoegen in juli 1943 weer begonnen met repeteren in verband met het jaarlijkse feest in samenwerking met Wilskracht. Door de slechte weersomstandigheden kon het feest niet plaatsvinden en werden de repetities weer stopgezet tot de jaarvergadering in oktober. Daar werd besloten om toch weer te gaan repeteren.

Maar de Duitse bezetter trok nog meer aan het ledenbestand van Ons Genoegen. December 1943: “Het lid Dirk Groen ontving bericht dat hij te werk gesteld werd in Duitschland, dit is het eerste lid wat wij op deze manier moeten missen. Voorzitter hoopt dat Dirk weer spoedig in ons midden mag wezen en wenscht hem het allerbeste toe.”

Tijdens de uitvoering van Ons Genoegen op 9 en 11 februari 1944 gehouden in Wijdenes was er een goede opkomst van publiek. Met het verdiende van die avond kon de laatste schuld van Ons Genoegen worden afgelost en was de vereniging schuldenvrij. Op 13 en 15 februari was er in Oosterleek ook veel belangstelling voor de uitvoering van Ons Genoegen.

Met de moed der wanhoop gaat Ons Genoegen de laatste oorlogsjaren in. In samenwerking met de verenigingen in Hoogkarspel en Venhuizen bleek gelukkig nog het een en ander mogelijk. 13 februari 1944: “Ter huis van J. kort kwamen de besturen der vereenigingen Concordia uit Hoogkarspel, DWS uit Venhuizen en Ons Genoegen bijeen te doel hebbende besprekingen te voeren over een eventueel gezamenlijke uitvoering. Na eenigen tijd was men overeen gekomen om te Wijdenes, Hoogkarspel en Venhuizen een uitvoering te geven in de openlucht op de muziektent van Ons Genoegen. Alles voor gezamenlijke rekening en risico op nader te stellen datums. Ons Genoegen zou voor de uitvoeringen te Hoogkarspel en Venhuizen ƒ 25,- per keer voor de tent ontvangen. Deze concerten treden feitelijk in de plaats voor de gebruikelijke concoursen welke in deze tijd bijna niet meer kunnen worden gehouden.”

27 maart 1944: “Op deze dag kwam tevens het ontstellende bericht dat ons lid Dirk Groen, werkzaam in Duitschland, aldaar is overleden. In een enkel woord van de voorzitter werd ons verzocht staande een minuut stilte in acht te nemen ter nagedachtenis aan hem, welke in de vreemde aan een kortstondige ziekte, kwam te overlijden. Dat hij ruste in vrede.”

Naarmate het einde van de oorlog dichterbij kwam, werd het voor Ons Genoegen moeilijker en moeilijker om repetities en uitvoeringen te organiseren. De notulen uit september 1944 melden dat “In verband met de oorlogsomstandigheden werd het sluitingsuur vervroegd tot 8 uur, zoodat het onmogelijk gebleken was de repetities voort te zetten. En er werd besloten tot nader order deze te staken, doch de financiële verplichtingen na te komen, zoodat niemand schade mag ondervinden door deze bijzondere toestand.”

Op 29 december 1944 was er jaarvergadering om 1 uur ‘s middags vanwege het verbod.

Het bestuur stelde voor om, ondanks dat er geen uitvoeringen konden worden gehouden, de kunstlievende leden per circulaire te verzoeken hun bijdrage ook deze keer te willen voldoen. Ook werden de leden verzocht dat ondanks dat er geen repetities zijn zij hun contributie blijven betalen, met uitzondering van de aspirant leden. Door schilder A. de Vries werd toegezegd dat hij de tent gratis zal schilderen, zodra er weer oliehoudende verf te krijgen is.

De kastelein ontving ƒ 25,- extra vanwege het gemis aan uitvoeringen. De vaandels werden tijdelijk opgeborgen, omdat men bang was dat de moffen ze anders meenemen.

5 mei 1945

“Na een spannend voorjaar is dan eindelijk de oorlog afgeloopen in Europa en kunnen wij ons hopelijk weer ongestoord aan de muziek wijden. Reeds op 7 mei werden wij verzocht om in Hem tijdens de optocht naar het vreugdevuur te marcheren. Wij starten bij Kort, doch halverwege Hem kwamen we aan de weet dat we nog niet doen mochten wat wij wilden, want er werd ons te verstaan gegeven dat wij om 9 uur van de weg af moesten. Alzoo togen we weer welgemoed in marsch tempo op huis aan.” Op 31 augustus en 1 en 2 september 1945 werden de bevrijdingsfeesten gevierd, waarbij Ons Genoegen natuurlijk haar medewerking verleende.

Op de concoursen in 1948 had Ons Genoegen haar oude peil bereikt, want in Schoorl en Heiloo werden weer eerste prijzen behaald. In mei 1949 was er een concours van de West Friesche bond te Andijk. Ook daar werd een eerste prijs behaald en in de erewedstrijd werd een tweede prijs binnengesleept. November 1947, Concours te Alkmaar. Van links naar rechts en van boven naar onder: Jaab Benit, Bas Roemer, Ben Roemer, Herman Rijkman, Piet Schekkerman, A. Tromper, Jan Beets, Jan van Huisstede, Jaap Dijkman, Siemen Slagter, Klaas Compas, Jaap Groen, Jan Buis, Piet Smit, Piet Man, Jan Water, Rein Dekker, Gerrit Feller, Cor Tromper, Piet Groen, Dirk Wurkum, Jan Dijkman, Klaas Roemer, Piet Smit, dirigent Barend Roemer, Jaap Kort, Gert Schermer, Jophannes Keulen, Nico Dijkman, Jan Haan, Klaas Steen, Cees te Hofstede, Klaas Mol, Klaas Mes, Henk Keulen, Jan Dijkman, Klaas Dijkman, Piet Peereboom“We zien dus alweer als we maar studeren dan kan het nog wel en ik zou er dan ook aan toe willen voegen laten we zoo doorgaan.”

Op 5 juli 1949 overleed erevoorzitter de heer P Smit. Het gehele bestuur ging op condoleancebezoek en op 8 juli werd hem door hele vereniging met omfloerste vaandels de laatste eer bewezen.