1990-2000 Een eeuw Ons Genoegen

In de jaren negentig groeide de jaarlijkse Mini Kermis uit tot een traditioneel hoogtepunt. De schuur van de familie Beerepoot deed standaard dienst als evenementenhal. De Mini Kermis werd keer op keer bezocht door vele belangstellenden. De rommelmarkt, in de ruimste zin van het woord, was een trekker van jewelste, om over de concerten, die tijdens de Mini Kermis werden gegeven, nog maar te zwijgen. De playbackshow bracht vele leden van Ons Genoegen op de planken. Wendy Groot en Yvonne Morsch waren als duo bijna onverslaanbaar en wisten meerdere malen de trofee in de wacht te slepen. Vaak was de Mini Kermis een mooie gelegenheid om iets extra te doen. In 1990 bijvoorbeeld kwam een week na de kermis de Koninklijke Luchtmacht Kapel naar Wijdenes. De ‘zaal’ van Beerepoot vereiste slechts enkele aanpassingen en heel veel extra stoelen.

KaartjeIn 1990 trad het jeugdkorps tijdens de Mini Kermis nog op onder leiding van Wilfried Hoek. Een week later dirigeert hij voor de laatste maal: de militaire dienstplicht verlangt andere activiteiten van hem. In mei van dat jaar kwam Robert Jan de Vries Ons Genoegen versterken als leraar en dirigent van de leerlingen en het jeugdorkest. Dat hij ook ‘de grote jongens’ aan kan, bewees hij tijdens een concert op 14 juni 1990 te Castricum. Dirigent Koolhaas was verhinderd, omdat hij bij een auto-ongeluk gewond was geraakt.

ArtikelHet nieuwe verenigingsgebouw kreeg in het begin van de jaren negentig letterlijk en figuurlijk gestalte. De eerste symbolische paal van het verenigingsgebouw werd door de heer Lambert Cornelius, voorzitter van het accommodatiecomité, op 25 juni 1990 de grond ingeslagen. Op 12 december repeteerde Ons Genoegen voor de eerste maal in het nieuwe gebouw. Twee dagen later werd het officieel geopend door mevrouw Schoenmaker-Roemer, het oudste en trouwste lid van de plattelandsvrouwen. Wethouder Van Doorn onthulde de naam ‘De Wiekslag’. Het gebouw werd meteen goed gebruikt: op 16 december 1990 was er tijdens de voorspeelmiddag van leerlingen en jeugdkorps onder leiding van Robert Jan de Vries veel belangstelling. En zo bleek het een goede zaal voor dergelijke optredens te zijn.

In de zomer van 1991 was Ons Genoegen ‘vol’ van een reis naar Noorwegen. Op 26 juni vertrok de bus naar het Janitsjarfestivalen in Hamar. De oversteek van het Duitse Kiel naar Göteborg werd gemaakt met de nachtboot, wat een prettige onderbreking was van de busreis. Voor de meeste was het slapen in de hutten wat onwennig. Dit gold echter niet voorde dirigent en trombonist. Zij schrokken pas wakker toen de boot al in de haven lag. Dat was dus even rennen. De Noorse reis werd een groot succes, hoewel het weer niet altijd meewerkte aan de openlucht concerten. Tijdens de slotparade was het schitterend weer. Meer dan vijftig korpsen marcheerden door de straten van Hamar naar het stadion waar de prijsuitreiking plaatsvond. Er was veel publiek langs de route. Ons Genoegen behaalde een tweede prijs, een verzilverde plak en een derde plaats van zeven deelnemende korpsen.

In 1992 gaf Dan Koolhaas het bestuur te kennen dat hij na de Mini Kermis zou stoppen.  Het besluit viel hem zwaar, maar naar 25 jaar (hij zou ook zijn jubileum vieren tijdens de Mini Kermis), vond hij het tijd worden om het wat rustiger aan te gaan doen. Op 5 maart werd hij, voor de repetitie, letterlijk in de bloemetjes gezet. Zijn lessenaar was versierd en er werd hem een prachtig boeket overhandigd. Hij was toen namelijk precies 25 jaar dirigent van Ons Genoegen. De Mini Kermis van 1992 stond in het teken van het jubileum, maar ook van het vertrek van Daan Koolhaas. Er werd een reünie georganiseerd en de publieke belangstelling tijdens het concert was nog groter dan normaal. Gerrit Bruyn, 25 jaar bestuurslid, werd eveneens in het zonnetje gezet. Na de laatste klanken gaf de scheidende dirigent het stokje over aan zijn opvolger, Robert Jan de Vries. Die liet direct zien dat hij daar prima mee overweg kon.

Ook Klaas Roemer werd in het begin van de jaren negentig geroemd. Hij was toen ruim zeventig jaar lid van Ons Genoegen, waarvan 41 als bestuurslid. Hij was vijftien jaar secretaris, 25 jaar voorzitter en al weer twintig jaar ere-voorzitter. Vanaf 1967 vervulde hij regelmatig de functie van tweede dirigent. Daarnaast repareerde hij instrumenten en hield de muziekkast bij. De felicitaties werden vastgelegd door een fotograaf van de krant. Op zijn 85-ste verjaardag, hij woonde toen al in de Bosmanstichting, kreeg hij van Ons Genoegen een serenade aan huis. Op 10 augustus 1996 overleed Klaas Roemer op 87-jarige leeftijd. Al speelde hij al menig jaar niet meer mee, hij bleef Ons Genoegen een zeer warm hart toedragen. Muziek was zijn leven. Omdat hij als mede-oprichter en violist zich zeer nauw verbonden voelde met de Oud Westfriesche Dansgroep, liep Ons Genoegen op 15 augustus samen de dansgroep met stille trom door het dorp. Tijdens de begrafenis speelde Ons Genoegen onder leiding van Daan Koolhaas een paar koralen.

Zonnig en vroeg was het, toen Ons Genoegen met een deel van het korps op 10 juli 1994 de bewoners van Oosterleek het bed uit mocht musiceren. Dit alles ter ere van het 300-jarig bestaan van de kerk in Oosterleek. Er werd door het dorp gemarcheerd en voor het café nog een extra mars gespeeld, want daar hadden alle bewoners van Oosterleek zich verzameld voor het ontbijt.

Vanaf november 1994 was Gerrit Bruijn er actief mee bezig, maar op 23 maart 1995 barstte het spektakel los: het enige optreden in Noord-Holland van de Kapel van de Koninklijke Luchtmacht en de zang- en dansgroep Jeans met de bevrijdingsshow On The Air.

De nieuwe schuur van de gebr. Beerepoot was traditioneel omgebouwd tot evenementenhal. Er werd veel reclame gemaakt en er waren verschillende adressen gevonden voor de kaartverkoop. Duizend stoelen werden gehuurd en er kwam een grote kachel wat er heerste nog een frisse temperatuur. Het podium, licht en geluid werden door de technische leiding van de luchtmachtkapel geregeld. Een hele organisatie, ook wat betreft het parkeren en de afdeling horeca. Maar door de hulp van vrijwilligers en het brandweerkorps liep het op rolletjes. Het bleek de moeite waard te zijn: de hal zat vol. Alles verliep naar wens en de muziek en de show waren klasse. Ons Genoegen vierde het 95-jarig bestaan op waardige wijze.

Daarna sloeg de stemming om, want op 31 maart 1995 overleed oud-lid Jan van Huisstede. Hij was door ziekte al een aantal jaar geen actief muzikant meer, maar nog altijd zeer betrokken bij het wel en wee van Ons Genoegen. Twee dagen later overleed Bas Roemer op 56-jarige leeftijd na een ziekbed van vijf maanden. Voor beide overledenen werden koralen gespeeld. Voor Jan van Huisstede werd, onder leiding van de heer Koolhaas met enkele leden van het Noordhollands Ouderen Orkest, in het crematorium gespeeld. Bij Bas Roemer liep Ons Genoegen, met leden van Concordia uit Hoogkarspel, met stille trom van zijn huis naar de begraafplaats voor de stoet uit. Bij de begraafplaats werd een erehaag gevormd en bij het betreden daarvan begon de Erika Kapel te spelen. Ons Genoegen speelde een tweetal koralen. Ter nagedachtenis aan Bas bood Nel Roemer, zijn vrouw, aan Ons Genoegen de mars ‘On The Road’ aan.

Soms wordt het de leden van Ons Genoegen even teveel. De fanfare is populair en wordt zeer regelmatig uitgenodigd om te komen spelen. In 1995 moest na de drukte van de Mini Kermis direct weer gerepeteerd worden voor het volgende concert: het herdenkingsconcert met muziekvereniging Venhuizen en zangvereniging De Drieban. Dit concert werd gehouden in de Lucaskerk te Venhuizen op 4 mei 1995. Een tweetal nummers werd gezamenlijk ten gehore gebracht. Het was een waardige herdenking. Op 5 mei kon Ons Genoegen in eigen dorp aan de gang tijdens de bevrijdingsfeesten en de traditionele strobalendans. Daarna hadden alle leden er even ‘tabak’ van. En zoals iemand zei:” Muziek, ik sta er mee op en ik ga er mee naar bed. Ik heb het uniform nog meer aan dan mijn eigen kleren.”

Robert Jan de Vries maakte op 20 november 1997 bekend te gaan stoppen met het seniorenkorps, na overleg met het bestuur. Hij gaf aan dat zijn ambities meer lagen in het zelf musiceren. Het jeugdkorps en de leerlingen bleven nog wel onder zijn leiding. De dirigentencommissie, bestaande uit leden en bestuursleden, bezocht in januari 1998 verscheidene repetities bezocht van de sollicitanten, waaruit twee geschikte kandidaten werden geselecteerd. Tijdens de jaarvergadering droeg de commissie Esther Hoek voor als nieuwe dirigent, wat door de leden werd goedgekeurd. Het korps stond op 31 januari 1998 tijdens het donateursconcert in De Wiekslag voor de laatste keer onder leiding van Robert Jan de Vries. Deze dag was tevens de verjaardag van onze Koningin, dus was de zaal feestelijk Oranje versierd en werden de mensen ontvangen met een oranje bitter. Esther Hoek leidde de eerste repetitie op 23 april van dat jaar. De Wieken werd op 19 juni geopend en Ons Genoegen gaf een straatconcert. Het eerste optreden onder leiding van Esther Hoek kreeg veel positieve reacties.

Boven v.l.n.r.: Frank Bruin, Jan Huisman, Ulf Thor, Lida v/d Kamp, Dik Schermer, Nico Dijkman, Christian Slagter, Gerrit Bruijn, Nico Druif, Klaas Bruin, Jan Hooyeboer. Rij 2: Martien Steen, Therry Laan, Chantal Dekker, Saskia Bruin, Helen Keulen, Ineke de Wit, Annalies Blommestijn, Annie Kool, Sandra de Jonker, Arend Jan Bruin, Michiel Burger, Meindert Boon, Trees Bruin. Rij 3: Gerie de Vries, Meindert Boon, Cor Jan Bruin, Piet van Ammers, Marieke Bruijn, Margreet Ruyter, Soutje Ham, Sarah Oud, dirigente Esther Hoek, Juri Water, Joeri Ham, Joris Ruyter, Tine Zwier, Tiffany de Leeuw. Rij 4: Jan Roos, Reija Ham, Grietje Bakker, Tanja Bierdrager, Anneke van 't Hoff, Piet Zwier, Gerrit Bruijn, slagwerkers Joeri ter Hofstede, Alex Entius, Niels Zwier, Mark Bakker. Rij 5: Dominique Cornelius, Chanine Kramer, Dorien de Vries, Rianne Beerepoot, Deborah Schoon, Robbert Former, Kasper Blommestijn, John Steen, Bert Kluitenberg, Anneloes Ruyter. Niet aanwezig: Dieuwertje Boon, Jan Nico Boon, Niels Mekking.Op 26 mei 1998 was de laatste lesmiddag van de jeugd onder leiding van Robert Jan de Vries. Met nog vijf weken te gaan tot de voorspeelavond moest er snel een oplossing worden gezocht voor de leerlingen. De leerlingen stonden daarom tijdelijk onder leiding van Tanja Glas met als assistente Reija Ham. Op 10 juni was er een heel positief gesprek met Agaath Schouten. Na een periode waarin verdere details werden besproken, begon zij na de zomervakantie. De voorspeelavond was op 5 juli. Ondanks de niet zo lange samenwerking van jeugd en leerlingen met Tanja, was het duidelijk dat iedereen er veel plezier in had en dat was te horen. De opkomst was erg goed en er meldden zich ook nog nieuwe leden aan.

De zomervakanties werden in 1999 stevig ingekort. Er stond namelijk een trip naar Kalkar in Duitsland op het programma. In Kalkar werd het 9-9-99 feest gevierd voor alle kinderen die op die dag negen jaar werden. Ons Genoegen werd op die dag 99 jaar. Gerrit Bruyn had contact gezocht met organisatie met de vraag of het niet mogelijk was dat Ons Genoegen de muzikale omlijsting van het geheel kon verzorgen. Dat vond de organisatie een uitstekend plan. De repetities begonnen dus alweer op 19 augustus en die werden gelukkig goed bezocht. Er waren zelfs twee gastleden: René en Margreet Vis op respectievelijk trompet en tenorsax. Het uitje naar Kalkar was een groot succes. Gerrit Bruyn werd voor zijn bijzondere inspanningen tijdens de eerstvolgende repetitie geëerd met een prachtig boeket.

De voorbereidingen voor het honderdjarig bestaan van Ons Genoegen dreigden in het najaar van 1999 in een vroeg stadium te stranden. Op 12 november 1999 was er een gesprek met de Beerepoten, Klaas Bruin en Reija Ham. De Beerepoten hadden namelijk te kennen gegeven dat de Mini Kermis niet meer bij hen in de schuur mocht worden gehouden. De reden was dat zij niet genoeg erkenning kregen voor wat zij voor het dorp deden. Daarbij kwam het feit dat zij geen bouwvergunning kregen voor een woonhuis en bedrijfsuitbreiding. Over het aandeel van Ons Genoegen hierin ontstond binnen het korps een discussie, maar als Ons Genoegen het jubileum in de schuur wilde vieren, moest er actie ondernomen worden. Deze actie werd op 14 november door Klaas Bruin, Meindert Boon, Tine Zwier en Reija Ham uitgewerkt tot de Berekaarten-actie. De actie bestond uit een mailing en een Berekaart. Op deze kaart kon men zijn handtekening plaatsen en deze in de bus bij een aantal bestuursleden gooien. Op 26 november werden deze Berekaarten door het dorp verspreid. Naar aanleiding van de binnengekomen kaarten was er op 1 december weer een gesprek met de Beerepoten, Klaas en Reija geweest. De uitslag hiervan was dat 100-jarig jubileum gewoon doorgang kon vinden in de schuur bij de gebr. Beerepoot.

Vanwege het grote succes in 1998 hield Ons Genoegen ook in 1999 een kerstconcert, en wel op donderdag 23 december. In Kalkar bleken de trombones heel goed te klinken, reden waarom Gerrit Bruyn jr., Nico Druif en  Klaas Bruin een tweetal kerstnummers speelden. Naast de trombones was er een saxofoonduet. Ineke de Wit zat sinds kort op les bij Esther Hoek en zij hadden op de sopraansaxofoon een aantal nummers ingestudeerd. Het concert werd afgewisseld met kerstverhalen en gedichten. Voor het eerst was besloten om niet in uniform, maar in zwart-witte feestkleding te musiceren om de kerstsfeer meer te benadrukken. Dat lukte prima: iedereen had zijn beste pak of galajurk uit de kast gehaald. Het sfeervolle kerkje zat vol en in de voorverkoop waren bijna alle kaarten al verkocht.